We are the earthintruders
Door Roosmarijn Reijmer, zondag 8 juli om 23 42
Een negen-koppig toeterorkest gekleed in drie verschillende kleuren dekbedden en vlaggetjes op hun rug, twee installaties met drum- en xylofoonachtige toestanden, een DJ en een vrouw met zwart haar gekleed in een wit met rood...eh... laken. Dat moet Björk zijn! Vanavond stond ze in het Westerpark Amsterdam te spelen met achter haar een roze zonsondergang, voorbijrijdende treinen en toehoorders op de dijk die het concert niet konden zien, maar wel horen. Wat een raar terrein is dat Westerpark voor een buitenconcert van dit formaat.
Op zich vond ik dat ik dit weekend wel meer dan genoeg livemuziek had gezien, maar Björk is zo niet-standaard dat ik dat in no time vergeten was. Ik ga niet pretenderen dat ik de hele set net zo goed vond als de vele devote fans die aanwezig waren op het veld, maar metgezel Ruben en ik vonden het wel mooi om te zien. Ik snap echt niet hoe al die muzikanten de maat weten te houden in die moeilijke structuren van haar songs. Of zit er soms ergens een dirrigent verstopt?!
Ik ben het eigenlijk wel heel erg met je eens. Mijn conclusie was: een briljante stem, een prachtige opening, daarna een te rustig gedeelte maar wel een waanzinnig explosief einde.
