Goodmorning Uruzgan
Door Roosmarijn Reijmer, zaterdag 30 december om 4 47
Rare gewaarwording... 's nachts even naar het toilet moeten en tweehonderd meter over een keienpad naar het toiletgebouwtje hobbelen. Uitzicht onderweg: geen licht op de paden, donkere bergen op de achtergrond en zo nu en dan een rode lichtkogel van de bewakers rondom het kamp. Ik wist niet dat die rood waren, maar aan de andere kant: met een TV camera op nachtshot wordt alles groen. Van dit inzicht werd ik zo wakker dat ik de rest van de nacht heb gespendeerd aan wachten tot het licht werd en pijn in mn rug hebben. Kwas blij toen ik eruit kon.
Op naar het ontbijt dan maar, druk 'mogge' roepend tegen alle militairen die al druk en belangrijk aan het werk waren geslagen. De genie zijn hier de soldaten die het allerhardst moeten werken. Ze noemen het al wel een kamp, maar eigenlijk is het nog een verzameling gepantserde containers, modderige paden vol keien en een heleboel afzien voor de uitgezonden militairen. Niet dat ze het niet gezellig hebben, ze maken overal wat leuks van. Maar ik heb speciaal medelijden met de meisjes hier. Iedere dag moeten douchen tussen een gigantische stapel stoere mannen zonder moeder-de-vrouw lijkt mij niet echt relaxed...
Inmiddels zijn de verbindingsvoorbereidingen in volle gang om om 12 uur on air op 3FM te zijn. Eddy heeft weten te regelen dat ie mag assisteren bij het testen van de .50's (heftig wapen). En morgenochtend is er offerfeest van de Afghaanse militairen hier op het kamp...inclusief schapen en messen... ik weet niet of ik wel durf te kijken...
Hee top, dat jullie er daar voor onze maten zijn.
Greetz 320 herstel
hou je haaks daar!
