Offerfeest
Door Roosmarijn Reijmer, zondag 31 december om 6 07
Een schaap zien slachten op de nuchtere maag, das nog eens wat anders! Vanmorgen om 08 uur onze tijd (das 4:30 uur jullie tijd) stonden de 3FM ploeg en de Uruzgan FM ploeg samen met wat Nederlandse legervertegenwoordigers op een veldje achter de barakken van het ANA (Afghan National Army) met twee schapen. Vandaag is de Islamitische dag van het offerfeest en daar doen de Afghaanse soldaten uiteraard aan mee. Ik heb nog nooit een beest zien slachten of villen en ben vlees eigenlijk alleen gewend in zo'n groen bakkie met een plasticje en een streepjescode erop. Na de nodige inleiding van de Afghaanse legercommandant en het verschijnen van de slager, zijn zoontje en twee nog levende schapen vond ik het dan eigenlijk ook al tijd om op te stappen. Maar weglopen is zowiezo geen optie bij Afghanen, er dient eerst uitgebreid thee gedronken te worden als afscheid, anders vatten ze het ronduit op als een belediging. Toekijken en foto's maken geblazen dus van wat een toch wel mooi ritueel proces is. Het schaap hoeft niet lang te lijden, nek doorsnijden en klaar. De kleine tussenfase van het slagerszoontje die de ballen van het schaap opblies, vond ik eigenlijk nog wel het vervelendst om aan te zien. Maar hij had groot gelijk dat ie het deed, want dit vergemakkelijkte het villen aanzienlijk.
Toen het schaap uiteindelijk in drie stukken (eentje voor jezelf en twee stukken voor arme families die niet zelf een schaap kunnen betalen) in de oven verdween, was het voor ons theetijd. Ook voor de vrouwen trouwens, de Afghaanse militairen deden daar niet moeilijk over: iedereen was welkom en wer uitgebreid bedankt voor de belangstelling.
Vanmiddag in Zoeyzo natuurlijk een uitgebreide reportage van dit offerfeest, maar ook een verslag van de testschietingen met de grootste tanks van het kamp, spreken we met tankmilitair Hanneke en kijken hoe de voorbereidingen van het Oud en Nieuw feest vorderen. De verbindingen met HIlversum waren gisteren meer dan uitstekend, een heugelijk feit dat we de hele avond enthousiast hebben staan afkloppen. Want we hebben het wel over duizenden kilometers verderop in de middle of nowhere. Want dat ben ik nog vergeten te vertellen: vanuit de helicopter hebben we op de heenweg eens goed kunnen kijken naar het landschap in Uruzgan en heel veel niks is misschien wel de beste omschrijving. Heel erg mooi veel niks, dat wel. Maar toch.
ahahah ja ik hoorde net dat ze een recept hadden gegeven en dat het daar oilbollen ofzo heet! Grappig! Vies he dat offerfeest! Ik vind het echt een beetje eng en zielig! Maar daar is het een gewoonte! Hoe is het weer verder daar? Ik heb gisteren mijn vriend nog gesproken over msn vanaf Kamp Holland!! Heel leuk!! Hij moet ook even naar jullie komen ;) hahaha!
heb je daar ook oliebollen?
