Nieuwjaar en de laatste live uitzending
Door Roosmarijn Reijmer, maandag 1 januari om 9 53
De laatste uitzenddag! As we tik zitten Eddy en Tessel op reportage in het ziekenhuis van Kamp Holland. Niet alleen militairen worden daar behandeld, ook lokale Afghanen zijn meer dan welkom. De operatiekamers zijn sinds een paar maanden operationeel en Eddy en Tessel zijn aan het uitzoeken hoe ze daar te werk gaan. Aangezien ik na vier dagen Uruzgan al o-ver-al zand heb zitten, van computer tot slaapzak, ben ik erg benieuwd hoe ze dat in een ziekenhuis aanpakken.
Ikzelf vermaak me met het op een rij zetten van Eddy's liedjes (liedje zoeken, minuutje wachten, liedje zoeken, minuutje wachten op resultaat) en koffie drinken in het zonnetje met productieleider Marc van de Wereldomroep en een commando's officier vol sterke verhalen die ik hier niet zal herhalen omdat ie me dan ongetwijfeld zal weten te vinden. De intel instrumenten daarvoor heeft ie zat!
Lichamelijk gezien takelt onze ploeg vrij rap af. Eddy slaapt niet best in de fitnesszaal, Tessels batterij ging pas werken na twee uur voor zich uit staren en ik hobbel steeds moeilijker over die verrekte keien hier. Die bergschoenen houden de ergste klappen tegen, maar ik heb toch al een tussenstand van drie blaren. Maar hee, we zeuren niet want we hebben het nu toch al weer twee keer geflikt: uitzenden vanuit Uruzgan!
Ik zou het bijna vergeten: het Oud en Nieuw feest! Stipt om 22 uur lokale tijd stond de hele eetzaal barstensvol met militairen die dan weliswaar niet kon drinken, maar dat weerhield ze niet van luidruchtig feestvieren. Vanaf seconde 1 was het feest los, Drive In DJ Eddy riep dat ie nog nooit zulk enthousiast publiek gehad had, haha! Nadat Eddy en Annemieke vierhonderddrieendertigduizend keer op de foto waren geweest met iedereen, kregen we nog een live schakeling met Paul de Leeuw z'n oudejaarsshow. Voor ons nogmaals een moment om ons te realiseren dat het heel raar is om drie en een half uur eerder Oud en Nieuw te vieren dan iedereen in Nederland, terwijl we hier toch in een soort Mini Holland zitten. Voor ons allemaal maar betrekkelijk vervelend, morgen beginnen we aan de terugreis. Maar die arme jongens die met ons op de heenweg in het vliegtuig zaten, moeten bijna allemaal tot mei hier blijven. Dan voel je je goed kud op zo'n moment.
Om half 1 's nachts was de feestzaal plots half leeg. Niet omdat Eddy niet goed draaide (integendeel, ik heb nog nooit een zaal zo hard Hey Baby van de Cool Down Cafe horen zingen), maar omdat vandaag een gewone werkdag is op het kamp. Business As Usual dus, net als zodadelijk in Zoeyzo.
Heel erg bedankt dat jullie onze jongens de laatste dagen van het oudejaar en de eerste dag van het nieuwe jaar zo dicht bij ons thuisblijvers hebben gebracht.
Het thuisfront heeft met heel veel plezier jullie website en jullie uitzendingen gevolgd.
Nogmaals hartstikke bedankt dat jullie dit hebben willen doen.
Helemaal geweldige uizending, heb er met plezier naar geluisterd. Raar dat jullie eerder nieuwjaar hebben, maar wel feest.
Hier goed feest veel vuurwerk en hele harde regen.
Allemaal een geweldig nieuwjaar gewenst.
Groet Gerry.
